EBEVEYN ÖZYETKİNLİĞİNİN YORDAYICISI OLARAK EBEVEYN – ÇOCUK İLİŞKİSİ ADLI MAKALE HAKKINDA

 

ANKARA ÜNİVERSİTESİ REHBERLİK VE PSİKOLOJİK DANIŞMANLIK BÖLÜMÜNDEN DOÇ. DR. SELEN DEMİRTAŞ ZORBAZ’IN EBEVEYN ÖZYETKİNLİĞİNİN YORDAYICISI OLARAK      EBEVEYN – ÇOCUK İLİŞKİSİ ADLI MAKALESİ HAKKINDA

 

Konu: Ebeveyn özyetkinliği ve ebeveyn-çocuk ilişkisinin incelenmesi.

Amaç: Bu çalışmanın amacı ebeveynlerin çocuklarıyla kurdukları ilişkinin niceliğinin (çocukla geçirilen vakit) ve niteliğinin (çocukla yaşanan çatışma ve çocukla kurulan olumlu ilişki) onların özyetkinlik algısını yordayıp yordamadığını incelemektir.

Yöntem: Ebeveyn özyetkinliğinin çocukla çatışma, çocukla olumlu ilişki ve çocukla geçirilen vakit değişkenleri tarafından yordanıp yordanmadığının belirlenmesinin amaçlandığı bu çalışma betimsel niteliktedir

Sonuçlar: Bu çalışmada ebeveyn özyetkinlik algısını yordayan değişkenler incelenmiştir. Çalışma sonuçlarına göre çocukla yaşanan çatışma ve çocukla kurulan olumlu ilişkin ebeveyn özyetkinliğini yordadığı ortaya konulurken; çocukla geçirilen vakit değişkeni ebeveyn özyetkinliğinin bir yordayıcısı olarak bulunmamıştır. Çalışmanın bulguları genel olarak ele alındığında; çocukla kurulan ilişkinin niteliğinin ebeveyn özyetkinliğini yordadığı; ancak buna karşın niceliğin bir yordayıcı olarak çıkmadığı görülmektedir. Buradan hareketle ebeveynin çocuğuyla kurduğu ilişkinin niceliğinden çok, çocuğuyla karşılıklı iletişime dayalı, olumlu bir ilişki kurmasının kendisine olan algısını ile ilişkili olabileceği söylenebilir.

 

 

Cem KARABAY